قصه ی سادگی گم شده مون...
نسیم تازه بر فراز کوهستان هنوز می وزد 
نويسندگان
پيوندهای روزانه

م: هه هه هه.من جلیقه ی ضد گلوله پوشیدم. ا

پ: پس مغزتو نشونه می گیرم.کیو ا

م: کلاه ضد گلوله هم دارم.هه هه هه ا

پ: اگه داری پس چرا من نمی بینم؟اصلا اگه داری پس چرا مغزت پاشید تو صورت ع؟ ا

م: زیر مقنعمه.بعدشم اگه مغزم پاشیده بود موارد زیر اتفاق می افتاد که الان هیچ کدوم اتفاق نیافتادن. ا

1-ع جیغ می کشید 2-بقیه ی بچه ها و خانوم س هم جیغ می کشیدن 3-تو بلند بلند می خندیدی 4-من الان دیگه درحال نوشتن نبودم. ا

پ: تو الان مردی.همه ی اتفاقایی که گفتی هم افتاد ولی خودت چون مردی حالیت نیست. ا

م: خب پس اگه مردم،پس تو چه جوری می فهمی چی می گم؟ ا

پ: من نمی فهمم،تو فکر می کنی داری با من حرف می زنی.من دارم بلند بلند می خندم. ا

م: باشه،قبول،ولی یادت باشه تا چند دقیقه ی دیگه می آن می گیرنت می برن اعدامت می کنن. ا

پ: نه،من 18 سالم نشده. ا

م: دو سال دیگه اعدامت می کنن. ا

پ: نه،2سال می مونم تو زندان،وقتی بزرگ شدم ولم می کنن.(اصلاح می شم) ا

م :تا خانواده ی من رضایت ندن آزادت نمی کنن.ازون جا که اونا عمرا رضایت بدن،بعد از 2 سال اعدامت می کنن. ا

پ: نه خیر،من الان بچه ام و عقلم نمی رسه دارم چی کار می کنم.می برنم،اصلاحم می کنن،بعد آزادم می کنن تا زندگی سالمی رو ادامه بدم.به خانواده ی تو هم ربطی نداره،اونا دیه شون رو می گیرن. ا

م: اگه رضایت ندن،اعدامت می کنن.اگرم اعدامت نکنن من خودم حسابتو می رسم. ا

پ: تو مردی.یعنی دستت از دنیا کوتاس،چرا نمی فهمی؟ ا

م: دستم ازین دنیا کوتاس.از اون دنیا که کوتاه نیست. ا

پ: حالا تا اون دنیا ا

م: می رم اون جا پارتی بازی می کنم تا عزرائیل زودتر بیاد سراغت. ا

پ: 1-عزرائیل به حرف تو گوش نمی کنه 2-من به حرف عزرائیل گوش نمی کنم. ا

م: هه هه هه!1-عمرا اگه بتونی به حرف عزرائیل گوش نکنی 2-عزرائیل رفیق شفیق منه وگرنه اینقد زود نمی اومد سراغم برای همینم حتما به حرفم گوش می کنه. ا

پ: هه هه هه خواهیم دید.ها ها ها.  ا

م: خواهیم دید.هه هه هه ا

پ: سوسکت می کنم. ا

م: من که مردم،چه جوری می خوای سوسکم کنی؟ ا

پ: تو حالیت نیست. ا

م: تو که بیشتر حالیت نیست. ا

پ: این جمله ی آخرهم نشون دهنده ی همینه که تو حالیت نیست. ا

م: هه هه هه.تمام حرفاتو ضبط کردم.الان یه ضبط صوت تو جیب ع هست که داره همه ی حرفاتو ضبط می کنه.این کاغذ هم که هست.37 نفرهم شاهدتو کلاس هست.می دونی با این همه مدرک چه بلاهایی می تونم سرت بیارم. ا

پ: خوب مهم نیست،کیوم(تفنگم)40 تا تیر داره. ا

م:اگه آخرش خودتو نکشی همه می فهمن که تو همه ی بچه ها رو کشتی. ا

پ: اصلحه رو می دم دست تو،بعدخودم می گم من بیرون کلاس بودم اون روز. ا

م: باشه هرکاری دوست داری بکن.ولی دوربین مخفی توی کلاسو چی کار می کنی؟کاملا ضد گلوله و ضد انفجاره،هیچ جوری نمی تونی نابودش کنی،تازه از جاشم خبر نداری.هه هه هه. ا

پ: تو خیلی خیال پردازی،هاهاها. ا

م: هستم که هستم.به تو چه مربوطه؟؟ ا

پ: به من چه واقعا؟تو یه خیال پرداز مرده ی بی اهمیتی. ا

م: خیال پرداز مرده ی بی اهمیت؟؟؟ازین عبارت دقیقا چه منظوری داشتی؟ ا

پ: دیدی  حالیت نیست. ا

م: باشه،ولی تو بگو منظورت دقیقا چی بود؟این عبارت بیش از حد توهین آمیزه! ا

پ: تو مرده ای چون من کشتمت و بی اهمیتی چون مرده ای. ا

م: قسمت دوم جملت از بیخ و بن غلطه.چون من قبل ازین که بمیرم یه عالمه کتاب نوشتم که اگه مردم بخونن بیشتر از تمام کارایی که تو توی عمرت کردی و خواهی کرد،تاثیر دارن.بنابر این بی اهمیت نیستم چون به طور مستقیم دارم روی تفکر جهانی تاثیر می ذارم. ا

پ: تو خیلی خیال پردازی.ها ها ها. ا

---------------------------------------------------------------

پ ن:.........؟؟؟ ا

[ ۱۳۸۸/٩/٢٤ ] [ ۱:۳٧ ‎ب.ظ ] [ عطیه ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By themzha :.

درباره وبلاگ

ناگزیر از سفرم... بی سر و سامان چون باد...
امکانات وب